2011/Dec/27

 
ฉันเคยเขียนสมุดบันทึกเล่มหนาหมดเล่มภายใน 1 เดือน

ฉันเคยนั่งเขียนบลอกทุกวันติดต่อกันนานเป็นปี
 
 
 
พอๆ กับที่ฉันถือสมุดบันทึกเล่มเดิมมานานนับปี

และแทบจะลืมรหัสผ่านเข้าบลอกของตัวเองไป
 
 
 
บางคนบอกว่าคนเราควรมีสมุดบันทึกไว้เื่พื่อระบายเรื่องราวที่อัดอั้นในใจ

บางคนบอกว่าคนเราควรมีสมุดบันทึกเอาไว้เพื่อเก็บสิ่งดีๆ

 
 
แต่ทุกครั้งที่ฉันเขียนอะไรลงไปบนสมุดบันทึก

แม้มันจะเป็นการบอกเล่าความรู้สึกพรั่งพรู

แต่ฉันก็รู้เสมอว่ามันไม่เคยไปไหน

มันจะยังอยู่ตรงนั้น รอวันที่จะให้ฉันเปิดไปพบ และค้นหา

ความรู้สึกที่จาง ความทรงจำที่เลือนราง เรื่องราวและผู้คนที่ห่างหายไป

 
 
จนถึงตอนนี้...

ฉันก็ยังไม่รู้ ว่าตลอดช่วงเวลาที่ฉันไม่ค่อยได้เปิดสมุดบันทึก

ระยะเวลาเว้นๆ ว่่างๆ ที่ฉันห่างๆ จากบลอก

มันเป็นเพราะฉัน... ไม่มีเรื่องอยากจะ "ระบาย"

หรือเป็นเพราะฉัน... ไม่มีเรื่องที่อยากจะ "เก็บเอาไว้" กันแน่
 
 
 
รู้แต่ว่าทุกครั้ง ที่ฉันได้แวะเวียนกลับมาเปิดสมุดบันทึกเล่มเก่า

ฉันก็คล้ายได้กลับเข้ามาอยู่ในห้องส่วนตัว

เงียบเหงา เศร้าซึ้ง คิดถึง ห่วงหา ยิ้มร่า หัวเราะรื่น

ทั้งอิ่ม และสะอื้น... ไปกับทุกความรู้สึก ที่ถูก "ระบายเก็บไว้"
 
 
 
 
และหลังจากนั้น

บ่อยครั้ง ที่ฉันค่อยๆ นั่งลง...

และเขียนบันทึก... ถึงบันทึกของตัวเอง...
 

 
 


ฝั่งฟ้า
View full profile