อาจารย์ที่กำัลังจะทำการกล่าวขวัญถึงด้วยความเคารพ ชื่นชม (ระคนอยากจะเอ็นดู) นี้ เป็นอาจารย์ชาวญี่ปุ่น ที่พวกเราเรียนขานกันว่า อาจารย์ Hanai ค่ะ

จริงๆ เคยพูดถึงกิตติศัพท์ของอาจารย์อย่างคร่าวๆ ไปแล้วครั้งหนึ่ง เมื่อสองสามเอนทรี่ที่แล้ว แต่ในเมื่ออาจารย์สร้างวีรกรรมขึ้นอีกครั้ง ก็อดไม่ได้ที่จะต้องนำมาเอ่ยถึง

อาจารย์เป็นชายวัยกลางคนชาวญี่ปุ่น วิชาที่สอนพวกเราอยู่ทุกวันนี้คือ Conversation  ค่ะ

โดยปกติแล้ว อาจารย์มักจะให้สร้างบทสนทนา เป็นบทพูด หรือ Kaiwa ซึ่งตอนนี้เราแต่ละคนก็กระทำกันจนช่ำชองรอยปากกาสีแดงที่เคยเป็นการแก้ไข ก็กลายมาเป็นการเีขียนแซวจินตนาการในการสร้างสถานการณ์ของเราเอง เดาเอาว่า อาจารย์คงจะสนุกกับการตรวจการบ้านซะจริงๆ 

แต่ทว่า การบ้านคราวนี้ ไ่ม่เหมือนทุกครั้ง เพราะอาจารย์จะให้เรา เขียนอธิบาย หรือ Setsumei ซึ่งโจทย์ก็จะเป็นพวก การบอก Direction  ต่างๆ

และทุกท่านที่เคารพ......... แค่โจทย์ข้อแรกก็เล่นเอา Question Mark แ้ล้ว...

เมื่อแปลโจทย์ออกมาเป็นภาษาไทยอย่างคร่าวๆ ได้ใจความว่า

"ตอนนี้อยู่ที่หน้าลิฟต์ของตึกมนุษย์สอง ชั้นสี่ ช่วยบอกทางไปที่ห้องของอาจารย์ Hanai หลังจากนั้น บอกโต๊ะทำงานของอาจารย์ Hanai และหลังจากนั้น........... จงอธิบายที่อยู่ของ งูเห่า"

พระเจ้าช่วยถ้วยถังกะละมังแตก อาจารย์พิมพ์ผิดหรือเปล่า? ก็ถามย้ำแล้วว่า "โคะบุระ(คอบบร้า = งูเห่า) นี่คืออะไรคะอาจารย์" อาจารย์ก็ยังทำหน้าตาเฉยตอบ "โคบุระไม่รู้จักเหรอ ก็เป็นงูชนิดหนึ่งไง"

ตกลงว่า... มีงูอยู่ในห้องอาจารย์จริงๆ เหรอคะ????

นอกจากนี้ไม่ได้มีแต่งูเห่า เพราะพวกเราอีกจำนวนหนึ่งที่เลขที่ลงท้ายด้วยเลขคี่ ก็จะต้องหางูเหมือนกัน แต่เป็น "งูเขียว"

พวกเราก็เลยสงสัยจนต้องออกปากบ่นว่า แล้วจะไปรู้ได้ไงล่ะทีนี้...

เซนเซก็เลยบอกว่า "เคยไปห้องผมกันไหมครับ..."

(ไม่เลยค่า... ส่งการบ้านทีไรก็โบ้ยภาระให้เพื่อนตลอด ^^")

"ถ้าไม่เคย ก็ลองไปดูบ้างนะครับ..."

......................

ค่ะ เพราะฉะนั้น วันนี้ จะพาไปดูห้องของอาจารย์ Hanai กัน... 

แต่มีเรื่องเล่านิดนึง... ตอนที่จะขึ้นไปที่ชั้นสี่นั้น เราก็รีบวิ่งเ้ข้าไปในลิฟต์กับอาจารย์อีกคน (ไม่ได้แย่งอาจารย์ขึ้นนะ) ซึ่งก็ใจดี ถามเราว่า "จะไปไหนคะ?"

เราเลยตอบกันอย่างจริงใจว่า "ไปชั้นสี่ค่ะ... ไปดูงู"

"???"

"คือว่า... อาจารย์ให้เขียนบรรยายน่ะค่ะ ว่างูในห้องอาจารย์อยู่ตรงไหน"

"???"

จนแล้วจนรอด ถึงชั้นสี่... ก็ไม่สามารถสื่อสารกันได้ เพราะเราเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่า งูที่ว่านั่นคืออะไร ยังไง 

เพราะในโจทย์ อาจารย์ก็ใช้คำว่า -imasu ที่ใช้กับสิ่งมีชีวิต ออกแนวให้อารมณ์เลื้อยๆ อยู่ยังไงชอบกล... แต่ก็คงไม่หรอกน่า...

อย่างที่เห็นค่ะ เราไปตอนที่อาจารย์ติดสอน เลย(แอบ)ถ่ายรูปกลับมาอ้างอิงการทำการบ้านของเราได้

ส่วนงูเห่าที่เราชาวเลขคู่จะต้องเขียนบรรยายนั้น ก็นั่งทำหน้าตาแอ๊บแบ๊ว ทำตาโตชนิดใส่บิ๊กอายส์อยู่บนชั้นนั่นเองค่ะ

 

 

ส่วนเจ้างูเขียวที่เพื่อนๆ อี่กกลุ่มหนึ่งต้องหา ก็ขดตัวกลมอยู่บนกระป๋อง Hanami มีหน้าตาแบบนี้ค่ะ (แบ๊วไม่สู้งูเห่าเราหรอก)

 

สรุปว่า... อาจารย์อยากจะเล่นอะไรกันนะเนี่ย...

ถึงการบ้านจะส่งไปเรียบร้อยแล้วเมื่อเช้า แต่พอมานั่งคิดทีไรก็อดอมยิ้มไม่ได้ อาจารย์คงเห็นว่าเราเรียนเครียดกันไปหรือเปล่านะ เมื่อวานนี้โทรคุยกับพี่สาว ก็หัวเราะยกใหญ่ ให้ความเห็นว่า "อย่าไปว่าเค้านะน่ะ รู้ไหมว่าเขาต้องคิดนานแค่ไหน มุกแบบนี้" 

แต่ก็น่ารักดีค่ะ... คงจำไปจนตายเลยว่า ครั้งนึงต้องไปตามหางูในห้องของอาจารย์ เพื่อทำการบ้าน อย่างกับเล่นเกมส์ หรือหาอาร์ซี อะไรทำนองนั้น

ส่วนข้ออื่น ๆ ที่เหลือ ก็ชวนให้กุมขมับไม่แพ้กัน ถามทางไปวัดอรุณ กับวิธีนั่ง Chaopraya Express

ไอ้เราก็ เอ่อ... อะไรคะ เจ้าพระยา เอ็กซ์เพรส..

จากการสอบถาม ได้ความว่ามันก็คือ "เรือด่วนเจ้าพระยา" นั่นเอง

สองข้อนี้เล่นเอาวุ่นวาย เพราะไม่เคยสักครั้งจะนั่งเรือเจ้าพระยา แถมวัดอรุณยิ่งไม่เคยไปเข้าไปใหญ่ ต้องเปิดเว็บโน่นเว็บนี่ อ่านบลอกคนโน้นคนนี้สารพัด หาประสบการณ์แบบแห้งๆ ไปก่อน ถ้าอะไรยังไง เดี๋ยวอาจารย์ก็คงเขียนแซวลงมาเหมือนเดิม (วิชานี้ เป็นที่รู้กันว่าเป็นเรื่องธรรมดาที่ต้องมีผิดอยู่แล้ว) ... ก็หนูไม่เคยไปจริงๆ นี่นา... T^T

แต่พอหาข้อมูลเยอะๆ เข้า อ่านบลอก ดูภาพที่คนโน้นคนนี้ไปมาเยอะๆ หน่อย ก็รู้สึกว่าน่าไปเหมือนกันแฮะ... วัดอรุณ

อดคิดเสียงดังขึ้นมาไม่ได้

"ไปวัดอรุณกันเถอะ" ^^

เพราะก็เคยคิดหลายครั้งเหมือนกันว่าอยากจะลองนั่งเรือ หรือไม่ก็ไปเที่ยวเมืองเก่าๆ ดูบ้าง ไหนๆ ก็ได้ลงทุนหาข้อมูลตั้งขนาดนี้แล้วนี่นา...

..........................................

ทำการบ้านคราวนี้ ก็เลยได้อะไรดีๆ มาเยอะเลยค่ะ

ทั้งอารมณ์ดีจากการต้องไปหางูแอ๊บแบ๊ว (แถมเจอกล่องใส่จดหมายรักซะด้วย)

ไหนจะได้ที่เที่ยวอีก... 

ทำการบ้านเสร็จคราวนี้เลยตั้งใจแล้วค่ะ ว่าจะลองไปผจญภัยก่งก๊งนั่งเรือกับข้ามฝั่งไปเที่ยววัดอรุณดูมั่งดีกว่า... แต่ยังไม่แน่ใจว่าจะไปคนเดียวก่อน หรือจะลากใครไปเป็นเหยื่อการผจญภัยด้วยดี (จะลากไปก็เกรงใจเขาน่ะ ต้องมาดูแลเราอีกแน่ๆ - -")

เอาไว้ ไปเที่ยวเมื่อไร จะเอารูปมาแปะอวดแล้วกันนะคะ ^^

แต่ก่อนหน้านั้น คงต้องเคลียร์เรื่องสอบย่อยๆ สัปดาห์นี้ให้จบๆ ไปก่อน อยู่ดีๆ เล่นมาสอบพร้อมกันสามตัวในวันเดียว... ได้เท่าไรเอาเท่านั้นแล้วกันค่ะ...

ชีวิตก็อย่างนี้นะคะ... วุ่นวายอยู่เสมอ..

สุดท้ายนี้... เอาคำคมพ่อมาลงอีกที

พ่อบอกว่า "ชีวิตของเราก็เหมือนลิ้นชัก ค่อยๆ เปิดทีละชั้นๆ เปิดแล้วก็ต้องอย่าลืมปิดด้วย... หมายความว่า ให้ค่อยๆ ทำทีละอย่างให้เสร็จ ๆ ไป แล้วก็เก็บให้เรียบร้อย ค่อยไปเริ่มต้นทำอันใหม่"

...............................................

ช่วงนี้อากาศเปลี่ยนนะคะ นี่ตากฝนทุกวันเลย ตากประุชดไข้ จนตอนนี้คงไม่เป็นง่ายๆ แล้ว (นอกจากอาการมึนน้อยๆ ที่ไม่รู้ว่ามาจากฝน หรืออะไรกันแน่)

รักษาสุขภาพกันมากๆ นะคะ...