Love

2011/Apr/28


คำว่า "เล่น"เป็นคำที่ฟังดูแล้วสนุก...
ถ้าแค่ได้ยิน ได้่อ่าน มันอาจจะแค่ผ่านหู
แต่ถ้าลองได้พูด... คุณจะรู้ว่ามันน่าสนุกจริงๆ 

สนุกตั้งแต่การพยายามม้วนลิ้นเข้าไปแบบผิดธรรมชาติ
แล้วเปล่งเสียงที่เหมือนจะสูงแต่ก็ไม่สูง เหมือนคนร้องเพลงผิดคีย์ออกมา
ลองทำหลายๆ ครั้ง คุณจะเริ่มรู้สึกสนุก... เหมือนได้กลับไปเป็นเด็กอีกครั้ง
อยากจะออกมากระโดดโลดเต้น เล่นตุ๊กตา เล่นหุ่นยนต์ รถบังคับ
เหมือนที่ไม่เคยได้ทำมานานแล้ว

คำว่า"เล่น"ฟังดูเหมือนไม่จริงจัง
แต่บางครั้ง เราก็ไม่จำเป็นต้อง "จริงจัง" กับเรื่อง "เล่นๆ"
 
ห้องนั่ง...เล่น
ของกิน... เล่น
หนังสืออ่าน... เล่น

รักกัน... เล่นๆ 
...
..
.
?
.
..
...
 
ความรัก... คงไม่ใช่เรื่องเล่นๆ
แต่เราก็สามารถ "เล่น" กับมันได้
จริงจังกับความรักมากไป... นานไป...ก็อาจจะกลายเป็นเครียด

โลกนี้ไม่มีอะไรสมบูรณ์แบบ
ไม่มีอะไร... ที่จะสามารถกำหนดรูปร่างของมันได้แน่นอน
เราไม่ต้องไปจริงจังกับการสร้างความรักของเราขนาดนั้นก็ได้

อาจจะจริงอย่างที่เขาว่า "รักออกแบบไม่ได้"

เพียงแค่ลองถอยห่างออกมาจากความรักที่เราคาดหวังอยากให้เป็น
มองเห็นมุมเล็กๆ ที่ไม่สมบูรณ์แบบแล้ว "เล่น" กับมัน

เหมือนเวลาที่เราเล่นกับเด็กๆ ที่บริสุทธิ์...
พวกเขาไม่เคยใส่ใจหรอกว่า...
ลูกบอลในมือจะถูกขว้างออกไปได้ดีแค่ไหน
ภาพที่เขาวาดลงไปจะสวยงามสู้ใครได้หรือเปล่า
หรือ... เพลงที่เขาร้องออกไปจะมีใครอยากฟังมันไหม
 
แต่ในความไม่สมบูรณ์แบบเหล่านั้นเราเห็น "ความสุข" ในการ "เล่น" ของพวกเขาเสมอ
 
ความรักที่บริสุทธิ์... ก็เหมือนกับเด็กๆ
มันไม่เคยสมบูรณ์แบบ
เหมือนลูกบอลที่ขว้างสะเปะสะปะ
เหมือนภาพวาดที่บิดๆ เบี้ยวๆ
เหมือนเพลงที่สูงต่ำเพี้ยนผิดคีย์
 
เราแค่ต้องเรียนรู้ที่จะ "เล่น" กับมัน
 
.....
 
ชวนให้นึกถึงเพลง New Soul ของ Yeal Nam
เคยมีคนเขียนถึงเพลงนี้ไว้ว่า
มันเป็นเพลงที่ฟังแล้วเหมือนได้เกิดใหม่
เหมือนได้กลับไปเป็นเด็กที่เพิ่งจะออกไปเห็นโลก และไม่แยแสต่อสิ่งใดๆ
สนุกและเป็นสุขกับความไม่สมบูรณ์แบบของตัวเองและโลกใบนี้
สังเกตได้จาก... เสียงของเครื่องดนตรีและเสียงของคนร้อง
ที่ดูบิดๆ เบี้ยวๆ แทบจะไม่มีอะไรเข้ากัน
มันอาจไม่ใช่เพลงที่เพราะกินใจจากการเรียบเรียงอย่าง "จริงจัง"
แต่ก็เป็นเพลงที่ "เล่น" กับเครื่องดนตรีที่มีอยู่บนโลกอย่างได้สนุก
และคนฟังก็ "มีความสุข" กับมัน
 
 
 


ฝั่งฟ้า
View full profile