2011/Sep/18

 
นานมาแล้ว ครั้งหนึ่ง ฉันเคยมีเพื่อนร่วมทาง

เด็กน้อย หนุ่ม สาว --- นัยน์ตาเจ้าแวววาว เยาว์วัย ด้วยไฟฝัน

กาลเวลาผ่านผันเปลี่ยนทุกสิ่งอัน

บัดนี้ เหลือเพียงฉันบนทางฝันเดียวดาย

 
 
นานมาแล้ว ครั้งหนึ่ง ฉันเคยมีเพื่อนร่วมทาง
 
เพื่อนพ้อง น้องพี่ ร่วมทางฝัน พร้อมหน้า
 
ร่วมสรรค์สร้างเรื่องราว ทั้งรอยยิ้ม คราบน้ำตา
 
บนโลกมายา ที่ประหนึ่งว่าเราีต่างมีตัวตนจริง
 
 
เด็กน้อย หนุ่ม สาว --- นัยน์ตาเจ้าแวววาว เยาว์วัย ด้วยไฟฝัน
 
ณ เวลานั้น เราท่านต่างหวังได้ในทุกสิ่ง
 
ฝันถึงวันที่ฝันจะเป็นจริง
 
ไม่มีใครนึกถึงสิ่งที่ร้ายกาจเช่นกาลเวลา
 
 
กาลเวลาผ่านผันเปลี่ยนทุกสิ่งอัน
 
พัดพินพังภ์ความใกล้ชิดสนิทเสน่หา
 
เส้นทางชีวิต แยกเดิน เหินห่าง ตามเวลา
 
กลับมาอีกครั้งพลันพบว่าไ่ม่มีอะไรหวนคืน
 
 
บัดนี้ เหลือเพียงฉันบนทางฝันเดียวดาย
 
หรือบางทีเพียงคล้ายว่าฉันกำลังตื่น
 
ลืมวัยวันฝันเยาว์แล้วลุกยืน
 
วางท่ากล้าแกล้วฝืนกลืนน้ำตา
 
 
-----------------------------------------------------------------------------
 
แด่มิตรสหายในคืนวันอันเยาว์วัยแห่งฉัน-เธอ ข้า-เจ้า เรา-ท่าน
ไม่ว่าเวลานี้ทุกคนจะอยู่ที่แห่งหนใด กำลังทำอะไร --- มีชีวิตเช่นไรอยู่
อยากให้รู้ว่า ฉัน-ข้า-เรา ผู้นี้ ยังคิดถึง เธอ-เจ้า-ท่าน เหล่านั้นเสมอ
 
เส้นทางที่ทุกคนชักชวนฉันมา ชักจูงฉันเดิน
และประคับประคองฉันไว้ในเวลาอ่อนล้า
กระทั่งฉุดดึงร่างปวกเปียกของฉันขึ้นมาเมื่อฉันล้ม
ยังคงเป็นเส้นทางเดิมกับที่ฉันเดินในวันนี้
 
ฉันยังคงเดิน แม้จะต้องฝ่าพายุแรง ปีนกำแพงหนา หรือผจญในป่าทึบ
ด้วยหวังว่าสักวัน ฉันจะได้พบเส้นทาง ที่จะทำให้เราได้กลับมาพบกันอีก
 
 
ด้วยความหวัง...
ในสักวันหนึ่ง... 
ณ สักที่แห่งหนึ่ง...
เราจะได้พบกัน
 
...
..
.
 
อีกครั้ง.
 
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet


เดินไปเรื่อยๆกันเนอะ..

big smile
คราวนี้เป็นกึ่งนิทาน+กลอนเลย
อ่านแล้วมานึกถึงตัวเองนะว่า เคยมีความฝันหลายอย่างแต่พอเวลาผ่านไปนาน ความฝันนั้นมันเริ่มที่จะจางหายไป ฟังดูโหดร้าย

มาอ่านตรงย่อหน้าสุดท้ายล่ะ คนเราถึงแม้ว่าแต่ละคนจะเดินในเส้นทางที่แตกต่างกันก็ตาม แต่สักวันหนึ่งคงมีเส้นทางที่มาบรรจบกันเป็นเส้นทางเดียวกันแน่นอน

เราก็เชื่อแบบนั้นนะbig smile
#1 by Shion At 2011-09-19 15:17,

ฝั่งฟ้า
View full profile