ตีหนึ่ง ยี่สิบนาที (เวลาที่ญี่ปุ่น)
โรงแรม Kinuya หน้าสถานี Ueno, Tokyo
..............................................................................................................
สวัสดี จากเสี้ยวเส้นขอบฟ้า
ตั้งแต่เช้าวันนี้อากาศดี
เมฆสวย
ท้องฟ้าเป็นสีเหมือนชื่อ
กลางคืนมีลมพัดมาเป็นระยะ
...
..
ในสุดปลายสายลม
....สายลมเย็นสบาย...
จะเป็นสายลมระลอกเดียวกันกับที่โอบรอบกายคนไกลอยู่ไหมนะ
.
อีกด้านหนึ่งแห่งจันทร์
...ดวงจันทร์ที่เกือบเต็มดวงในคืนนี้...
จะมีคนที่กำลังจ้องมองอยู่ที่อีกด้านหนึ่งของจันทร์ไหมนะ
.
บางครั้ง... ฉันก็ชอบที่จะได้ติดปีกบินไกล หรือไม่ก็เริงร่าอยู่กับช่วงเวลาชีพจรลงเท้าแบบนี้...
บางครั้ง... ความสุขในการเดินทางของฉัน... อาจไม่ได้อยู่ที่การคิดถึงใครบางคนที่ฉันจากมาไกล...
แต่กลับอยู่ที่การคิดถึงหัวใจ... ที่ฉันเองจงใจไม่เอาติดตัวมาด้วยมากกว่า...
...
..
.
หัวใจครึ่งดวง... ที่ฉันเก็บเอามาโลดแล่นโบยบิน...
ฉันดูแลมันด้วยตัวเอง...
แต่ตอนนี้... มันคงจะกำลังคิดถึงอีกครึ่งหนึ่งของมัน...
ที่กำลังอยู่ในหน้าที่ของใครบางคนที่ฉันฝากไว้ช่วยดูแล
...
..
.
ราตรีสวัสดิ์ เมืองไทย...
ห้าทุ่ม ยี่สิบห้านาที เวลาประเทศไทย
.
