เธอเคยผ่านพบความผิดหวัง...

เธอเรียนรู้ที่จะซ่อนบาดแผลนั้น...

.

เธอเคยต้องอยู่กับช่วงเวลาที่ปวดร้าว...

เธอเรียนรู้ที่จะลดทอนความปวดร้าวนั้น

.

เธอเคยผ่านพบกับความรัก...

เธอเรียนรู้ที่จะรอคอยรักที่จากไปในครั้งนั้น...

..

.

เธอสอนให้ฉันรู้จักความผิดหวัง...

ด้วยการให้ความหวังฉันในครั้งนั้น..

.

เธอสอนให้ฉันรู้จักความปวดร้าว..

ด้วยความผิดหวังในครั้งนี้...

.

เธอสอนให้ฉันรู้จักความรัก...

ด้วยสิ่งที่เธอทำให้ฉันรัก...

.

เธอเข้าใจความเหงา เธอเข้าใจความอ้างว้าง เธอเข้าใจความเดียวดาย...

เธอเข้าใจว่าฉันเหงา เธอเข้าใจว่าฉันอ้างว้าง เธอเข้าใจว่าฉันเดียวดาย

.

เธอก้าวถอยออกห่าง ขณะยิ้มเยื่อนด้วยหวังจะให้ฉันเข้าใจ...

ว่าต่อไป...

ฉันต้องอยู่ให้ได้ในความเหงา อ้างว้าง และเดียวดายนั้น...

..

.

เหมือนกับที่เธอเคยเป็น... และเข้าใจ

เหมือนกับที่ฉันเคยเป็น... แต่ไม่เคยเข้าใจ