"เทคโนโลยีมันทำให้รู้สึกเหมือนโลกแคบ และเราได้อยู่ใกล้กันได้ง่ายขึ้นก็จริง
แต่ความจริง ก็คือความจริง
หน้าจอคอมมันไม่อุ่นเหมือนเวลาเราจับมือกัน"
วันนี้ได้หลุดประโยคนี้ออกมาระหว่างที่คุยกับพี่ชายคนหนึ่ง...
...
..
.
คงพอดีกับที่ตอนนั้นก็รู้สึกอยากจะเขียนอะไรสักอย่าง...
ถึงความห่างไกล...
ถึงคนที่ห่างไกล...
...
..
.
คนที่... ไม่รู้ว่ามีตัวตนอยู่จริงหรือไม่
คนที่... ไม่รู้ว่าคิดถึงเราเหมือนที่เรากำลังคิดถึงหรือไม่
คนที่... ยังอยากจะพบกันเหมือนที่เคยบอกว่าอยากจะพบหรือเปล่า
คนที่... จะมีสักครั้งบ้างไหม ที่จะได้สัมผัสไออุ่นของกันและกัน...
และอีก... หลาย... หลายคน...
...
..
คนที่เคยบอกรัก... และบอกลา...
..
.
บางทีความว่างเปล่าก็ทำให้เราสามารถคิดถึงใครได้มากมายอย่างไม่น่าเชื่อ
...
..
.
มองโทรศัพท์...
มันไม่เคยส่งเสียงแว่วหวาน...
เหมือนเวลามีคุณกระซิบข้างหูฉัน...
..
.
มองหน้าจอคอมพิวเตอร์...
มันไม่เคยฉายแววโศกซึ้ง...
เหมือนเวลาที่เราสบตากัน
..
.
เสียงเพลงเอื่อยช้า...ที่ดังตามคลื่นไฟฟ้า...
ส่งออกสู่ลำโพง... ผสานความเย็นของเครื่องปรับอากาศ
โอบรอบตัวฉัน...
มันไม่อบอุ่น....
เหมือนเวลาที่เรา...
แค่สัมผัสเพียงปลายมือ..
..
.
,,
